کپسول/قرص کلسیم 600 میلی‌گرم به همراه ویتامین D3 و مینرال‌ها

• کلسیم (Calcium): 600 میلی‌گرم. معمولاً به شکل کربنات کلسیم (محتوی کلسیم عنصری بالا، نیازمند اسید معده برای جذب) یا سیترات کلسیم (جذب بهتر با معده خالی یا پر، مناسب برای افراد مسن یا کسانی که داروهای کاهش اسید معده مصرف می‌کنند).
• ویتامین D3 (کوله‌کلسیفرول): 400 تا 1000 واحد بین‌المللی (IU). دوز رایج همراه کلسیم 800-1000 IU است که برای جذب و استفاده بهینه کلسیم ضروری است.
• منیزیم (Magnesium): 50-100 میلی‌گرم. معمولاً به شکل اکسید یا سیترات؛ برای تبدیل ویتامین D به شکل فعال و همچنین برای سلامت استخوان و عضلات.
• روی (Zinc): 5-15 میلی‌گرم. برای سنتز کلاژن (بافت زمینه‌ای استخوان) و فعالیت آنزیم‌های مرتبط با استخوان.
• مس (Copper): 1-2 میلی‌گرم. برای تشکیل الاستین و کلاژن در بافت استخوانی.
• منگنز (Manganese): 2-5 میلی‌گرم. کوفاکتور آنزیم‌های درگیر در تشکیل ماتریکس استخوان و غضروف.
• (در برخی فرمولاسیون‌ها) ویتامین K2 (مناکینون): 45-100 میکروگرم. برای فعال کردن پروتئین‌هایی که کلسیم را به استخوان هدایت و از رسوب آن در عروق جلوگیری می‌کنند.

• دوز معمول بزرگسالان: 1 تا 2 قرص/کپسول در روز، ترجیحاً همراه با غذا (به ویژه برای فرم کربنات) یا مطابق دستور پزشک.
• نحوه مصرف: قرص/کپسول را با یک لیوان پر از آب ببلعید. برای جذب بهتر، دوز روزانه را می‌توان به دو وعده تقسیم کرد (مثلاً صبح و عصر)، زیرا بدن نمی‌تواند بیش از 500-600 میلی‌گرم کلسیم را در یک وعده به طور مؤثر جذب کند.
• برای اثر بهینه: مصرف منظم و همراه با منابع غذایی حاوی ویتامین C یا اسید (مانند آب پرتقال) ممکن است جذب برخی فرم‌های کلسیم را افزایش دهد.

1. کلسیم: ماده معدنی اصلی تشکیل‌دهنده هیدروکسی‌آپاتیت، بلور سخت موجود در ماتریکس استخوان. کلسیم برای انقباض عضلات، لخته شدن خون، انتقال عصبی و عملکرد آنزیم‌ها نیز حیاتی است. مکمل‌سازی آن، ذخایر کلسیم بدن را تکمیل کرده و از برداشت کلسیم از استخوان‌ها (که منجر به کاهش تراکم می‌شود) جلوگیری می‌کند.
2. ویتامین D3: این ویتامین در کبد و کلیه به شکل فعال 1,25-دی‌هیدروکسی‌ویتامین D (کلسیتریول) تبدیل می‌شود. کلسیتریول جذب کلسیم و فسفر از روده را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد. بدون ویتامین D کافی، تنها حدود 10-15٪ کلسیم غذایی جذب می‌شود، در حالی که با سطح کافی ویتامین D، این جذب به 30-40٪ می‌رسد. همچنین ویتامین D به معدنی‌سازی استخوان کمک می‌کند.
3. منیزیم: حدود 60٪ منیزیم بدن در استخوان‌ها ذخیره شده است. منیزیم برای فعال‌سازی ویتامین D ضروری است؛ کمبود منیزیم می‌تواند منجر به کمبود عملکرد ویتامین D شود. همچنین در تبدیل ویتامین D به فرم فعال و ثبات کریستال‌های کلسیم در استخوان نقش دارد.
4. روی، مس و منگنز: این مواد معدنی کمیاب (Trace Minerals) به عنوان کوفاکتور برای آنزیم‌های کلیدی در سنتز کلاژن (لیزیل اکسیداز به مس نیاز دارد) و تشکیل ماتریکس استخوان عمل می‌کنند. روی برای فعالیت آلکالین فسفاتاز (آنزیم مهم در معدنی‌سازی استخوان) ضروری است.
5. ویتامین K2 (در صورت وجود): پروتئین‌های وابسته به ویتامین K مانند استئوکلسین (در استخوان) و پروتئین ماتریکس Gla (MGP) (در عروق) را فعال می‌کند. استئوکلسین فعال شده، کلسیم را در ماتریکس استخوان به دام انداخته و رسوب می‌دهد، در حالی که MGP از کلسیفیه شدن عروق خونی جلوگیری می‌کند. بنابراین K2 کلسیم را به جای درست (استخوان) هدایت و از جای نادرست (عروق و بافت نرم) دور می‌کند.

• پیشگیری و کمک به درمان پوکی استخوان (استئوپروز): افزایش تراکم معدنی استخوان و کاهش خطر شکستگی‌های استخوانی، به ویژه در زنان پس از یائسگی و مردان مسن.
• پشتیبانی از سلامت استخوان و دندان در تمام سنین: برای کودکان و نوجوانان در حال رشد (تحت نظر پزشک)، زنان باردار و شیرده (برای تأمین نیازهای جنین و نوزاد) و ورزشکاران (برای تحمل فشار بر استخوان‌ها).
• جبران کمبود کلسیم در رژیم غذایی: برای افرادی که لبنیات کمی مصرف می‌کنند، گیاهخواران، افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز یا آلرژی به شیر.
• پیشگیری از ریکتز (نرمی استخوان) در کودکان و استئومالاسی (نرمی استخوان) در بزرگسالان: ناشی از کمبود ویتامین D و کلسیم.
• حمایت از عملکرد عضلانی: کلسیم برای انقباض عضلات و منیزیم برای شل شدن عضلات ضروری است. این ترکیب می‌تواند به کاهش گرفتگی‌های عضلانی (به ویژه شبانه) کمک کند.
• پشتیبانی از عملکرد سیستم عصبی: کلسیم در آزادسازی انتقال‌دهنده‌های عصبی و منیزیم در تعدیل گیرنده‌های NMDA (مربوط به یادگیری و حافظه) نقش دارد.
• کمک به سلامت قلب و عروق: منیزیم به تنظیم ضربان قلب و انقباض عروق کمک می‌کند. ویتامین K2 (در صورت وجود) با جلوگیری از کلسیفیه شدن عروق، به سلامت شریانی کمک می‌کند.
• پشتیبانی از سیستم ایمنی: روی و ویتامین D نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی دارند.

• نحوه مصرف: قرص/کپسول را به طور کامل با یک لیوان پر از آب ببلعید. از جویدن یا شکستن آن خودداری کنید مگر اینکه به شکل جویدنی باشد.
• بهترین زمان مصرف: همراه با غذا، به ویژه وعده غذایی اصلی. مصرف همراه غذا نه تنها جذب برخی فرم‌های کلسیم (مانند کربنات) را بهبود می‌بخشد، بلکه احتمال ناراحتی گوارشی را کاهش می‌دهد. اگر از فرم سیترات استفاده می‌کنید، می‌توان با معده خالی نیز مصرف شود.
• مقدار مصرف: 1 تا 2 قرص/کپسول در روز، یا طبق دستور پزشک. بهترین روش برای جذب بهینه: تقسیم دوز روزانه به دو وعده مجزا (مثلاً 1 قرص صبح و 1 قرص عصر) زیرا جذب کلسیم در دوزهای کمتر از 500-600 میلی‌گرم در هر وعده کارآمدتر است.
• دوره مصرف: می‌توان برای دوره‌های طولانی‌مدت تحت نظر پزشک مصرف کرد، به ویژه برای مدیریت پوکی استخوان. نیاز به کلسیم در طول زندگی ثابت است.

• هایپرکلسمی (سطح بالای کلسیم خون): مصرف مکمل کلسیم در افراد مبتلا به هایپرکلسمی مطلقاً ممنوع است.
• هایپرکلسیوری (دفع بالای کلسیم در ادرار) و سنگ‌های کلیوی کلسیمی: در این افراد باید با احتیاط شدید و تحت نظارت پزشک مصرف شود، زیرا ممکن است خطر تشکیل سنگ را افزایش دهد.
• نارسایی کلیوی شدید: دفع کلسیم و فسفر مختل می‌شود. مصرف مکمل کلسیم می‌تواند منجر به کلسیفیه شدن بافت‌ها شود. فقط تحت نظارت دقیق پزشک.
• سارکوئیدوز و برخی لنفوم‌ها: این شرایط می‌توانند باعث تولید بیش از حد ویتامین D فعال شوند و خطر هایپرکلسمی را افزایش دهند.
• مصرف همزمان با برخی داروها: به بخش تداخلات دارویی مراجعه کنید.
• کودکان زیر 12 سال: مصرف باید حتماً تحت نظر پزشک و با دوز تنظیم‌شده باشد.
• حساسیت به هر یک از ترکیبات موجود در فرمولاسیون.

• یبوست: شایع‌ترین عارضه، به ویژه با فرم کربنات کلسیم. نوشیدن آب فراوان و افزایش فیبر غذایی می‌تواند کمک کند.
• نفخ، گاز معده و درد شکم.
• تهوع و استفراغ (به ندرت).
• سوءهاضمه.
• سردرد.
• طعم فلزی در دهان (به ویژه با فرمولاسیون‌های حاوی روی).
• عوارض جدی‌تر (نادر): در صورت مصرف بیش از حد یا در افراد مستعد: هایپرکلسمی (علائم: تشنگی زیاد، تکرر ادرار، یبوست شدید، درد شکم، ضعف عضلانی، گیجی)، کلسیفیه شدن بافت نرم یا تشکیل سنگ کلیه.

• آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین و کینولون (مانند سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین): کلسیم، منیزیم، روی و سایر کاتیون‌های دوظرفیتی می‌توانند با این آنتی‌بیوتیک‌ها در روده کمپلکس تشکیل داده و جذب آن‌ها را به شدت کاهش دهند. حداقل فاصله 2 تا 4 ساعت (ترجیحاً 4 ساعت) بین مصرف این مکمل و آنتی‌بیوتیک رعایت شود.
• بیس‌فسفونات‌ها (مانند آلندرونات، ریزدرونات): کلسیم جذب این داروهای پوکی استخوان را مهار می‌کند. حداقل فاصله 30 دقیقه (ترجیحاً 1-2 ساعت) قبل یا بعد از مصرف بیس‌فسفونات باید رعایت شود.
• لووتیروکسین: کلسیم می‌تواند جذب این داروی تیروئید را کاهش دهد. حداقل فاصله 4 ساعت بین مصرف لووتیروکسین (صبح ناشتا) و مکمل کلسیم رعایت شود.
• دیورتیک‌های تیازیدی (مانند هیدروکلروتیازید): این داروها دفع کلسیم از ادرار را کاهش می‌دهند و مصرف همزمان با مکمل کلسیم می‌تواند خطر هایپرکلسمی را افزایش دهد. نظارت بر سطح کلسیم خون ضروری است.
• گلیکوزیدهای دیژیتال (دیگوکسین): هایپرکلسمی می‌تواند اثرات سمی این داروها بر قلب را تشدید کند. نظارت دقیق بر سطح کلسیم و پتاسیم خون لازم است.
• داروهای ضد اسید معده حاوی آلومینیوم یا منیزیم: مصرف همزمان با دوزهای بالای کلسیم می‌تواند سطح آلومینیوم یا منیزیم خون را افزایش دهد.
• کورتیکواستروئیدها (مانند پردنیزولون): این داروها دفع کلسیم را افزایش داده و می‌توانند باعث پوکی استخوان شوند. مکمل کلسیم و ویتامین D اغلب همراه با این داروها تجویز می‌شود، اما باید تحت نظر پزشک باشد.
• ارفادین (وارفارین) و سایر ضد انعقادهای کومارینی: ویتامین K (در صورت وجود در فرمولاسیون) می‌تواند اثر ضد انعقادی این داروها را کاهش دهد. نظارت دقیق بر INR ضروری است.

1. به صفحه محصول در سایت آسان دارو مراجعه کرده و فرم مناسب (کربنات یا سیترات) و تعداد مورد نیاز را انتخاب و به سبد خرید اضافه کنید.
2. پس از ثبت آدرس و انتخاب روش ارسال (پیک موتوری در شهرهای بزرگ یا پست پیشتاز)، پرداخت امن اینترنتی را انجام دهید.
3. محصول شما با بسته‌بندی محافظت‌شده و در اسرع وقت ارسال خواهد شد.

• فرم کربنات کلسیم بهتر است یا سیترات کلسیم؟
• کربنات کلسیم: محتوی کلسیم عنصری بالاتر (حدود 40٪)، ارزان‌تر، اما برای جذب نیاز به اسید معده دارد. باید همراه با غذا مصرف شود. ممکن است باعث یبوست شود. برای افراد جوان با معده سالم مناسب‌تر است.
• سیترات کلسیم: محتوی کلسیم عنصری کمتر (حدود 21٪)، گران‌تر، اما جذب بهتری دارد و نیاز به اسید معده ندارد. می‌تواند با معده خالی یا پر مصرف شود. برای افراد مسن، کسانی که داروهای کاهش دهنده اسید معده (مثل PPIs) مصرف می‌کنند یا مشکلات گوارشی دارند مناسب‌تر است.
• آیا مصرف این مکمل باعث سنگ کلیه می‌شود؟

• آیا می‌توانم این مکمل را با شیر مصرف کنم؟

• حداکثر دوز مجاز روزانه کلسیم چقدر است؟

• ویتامین K2 در این مکمل چقدر مهم است؟

• شرایط نگهداری آن چگونه است؟